Yalnızlığın gayri meşru çocuğudur yazmak


sonbahar

Kafamdan bir ütopya uydurdum, uydurduğum bir yeri yazmak yaşamaktan kolaydı, bende işin kolayına kaçtım. Gerçek dünyada yaşamaktan kaçtım ve yazmaya başladım, baktım ki ne kafamda kurduğum ütopyadayım ne de gerçek dünyada.

Soruyu bilmiyorum ama cevabım yazmaktı. Artık beni rahtsız eden bir şeyler vardı. Boş bir kağıtta bile bir ağacın hikayesini okuyordum.

Ben’den iz bırakmak istedim çünkü dünyanın beni değiştirmeye başladığını fark ettim.

   

0 Comments

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir