Çam Sakızı


Avut beni kurak bayırlarda kimsesiz büyüdüm
Yıllardır toz toprağa bulandı yüreğim arıt beni

Umutsuzum bel bağlayamam gelecek günlere
Acılarımı sağarım çok çok kuşkularımı güderim

Günlerim geceye dönerken kavak seslerinde
Yaslı yalnızlığımı paylaşır sürülerim

Mut yeşili çağrılar düğümleşir boğazımda
Dudağımda eski bir taş ayran sanki yokluğun

   

0 Comments

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir