Ölü Atlar şiiri


 

İsteğim (artık) bir hayal uğruna bir ömrü yaşamak değil, bir ömür için bir hayal yaşamak. Bu bence soru cümlesi. Bu cümlenin cevabı umudunu kaybetme olacak.

Ulan gittikçe Cahit Zarifoğlu’na benziyorum.


Cahit Zarifoğlu – Ölü Atlar şiiri

Karışık bir iç deniz bunalımı
Zafersiz bir kalyonda
Ölümün her anki hatırasından uzak
insanı her halinden tanıyan
sakat bir ölü atlar alıcısı

Ucuza kilitlenmiş bir dağ ceylanı
Ancak bir tabuyu öldürecek bir zamanda
göğün bütün ön görmelerinden uzak
fenerler tutulup tekmeler atılan
önemli bir es çağ tanrısı

Furkan Dede – Bu şiire ithafen;

Şairin uzak ölüm zaferleri
Cümleleri es geçmesi yaklaşınca tanrıya
Giydiği o ruhu yanmadan görmek
Beynin sahibi ayaksız yürümek hatıralara

Ancak denenmiş ceylandır o dağ
Az ötede o fenerin tutulu göğ bakışı
Görmeler saklı zifiri karanlıktan
Zarif görüldü saygı tekmeler hayret içinde

 

Bunu sevdim, bir daha yapmalıyım. şair anlattı ve dinledim; başını yastıklardan kaçıran uykulu başını, cümle odalardan, hep kumlar vardı çünkü uykuya yaklaşırken, üzülecek ve sevinç duyacak yerlerde dudakların içinde kulak yollarında, adamın öldürülüş sesi, sofadan sokak kapısından, pencereden kumluğa okyanusa, ahrete olan dostluğumuza yakınlığımıza.

-Dudağım bir hamle aradı. 🙂

 

Furkan Dede
  İçime attıklarım içimden atamadıklarım.           

Comments 0

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Ölü Atlar şiiri

log in

reset password

Back to
log in